Cykl “Magicznego Miecza” nie powsta艂 z powietrza. Musia艂 si臋 narodzi膰 w czyjej艣 g艂owie, a nast臋pnie kto艣 musia艂 pomys艂 przela膰 na papier, puszczaj膮c w ruch machin臋, anga偶uj膮c膮 ca艂y sztab pracownik贸w – od teoretyk贸w, przez grafik贸w, na drukarzach ko艅cz膮膰.

Przyjrzyjmy si臋 bli偶ej owemu sztabowi, kt贸ry sprawi艂, 偶e “Magiczny Miecz” sta艂 si臋 rzeczywisto艣ci膮.

 

Nr 1 – Adrian Markowski

Je偶eli przeanalizujemy pobie偶nie stopki autorskie, wyst臋puj膮ce na ko艅cu ka偶dej instrukcji, to szybko dostrze偶emy jedno powtarzaj膮ce si臋 nazwisko – Autor: Adrian Markowski.

Na pocz膮tku kilka sztywnych danych: A. Markowski urodzi艂 si臋 13 VIII 1965 r. w Warszawie. Jest absolwentem Uniwersystetu 艁贸dzkiego, gdzie uko艅czy艂 kulturoznawstwo. Jego dzia艂alno艣膰 w firmie “Sfera” obejmowa艂a zar贸wno wykonywanie i opracowywanie projekt贸w gier, jak i t艂umaczenia innych plansz贸wek.

Bez w膮tpienia by艂 m贸zgiem ca艂ego projektu od strony teoretyczno-merytorycznej. Ponadto jest autorem ka偶dego z kr贸tkich opowiada艅 o krasnoludzie Zauraku i elfie Ylemie, wyst臋puj膮cych w instrukcji jako swoiste wst臋py przez normaln膮 rozgrywk膮.

Co ciekawe, w ca艂o艣ci “Magicznego Miecza”, tylko dwa razy zosta艂y zawarte podzi臋kowania, wydrukowane na ko艅cu instrukcji. Oba by艂y oczywi艣cie autorstwa Adriana Markowskiego.

Pierwsze znalaz艂o si臋 w “Labiryncie Mag贸w”:
W zwi膮zku z publikacj膮 tej gry (a tak偶e “Magicznego Miecza”, w kt贸rym podzi臋kowania po prostu si臋 nie zmie艣ci艂y, poniewa偶 napisane przeze mnie opowiadanie okaza艂o si臋 nieco za d艂ugie) jestem winny podzi臋kowania do艣膰 wielu osobom. Z konieczno艣ci skupi臋 si臋 na tych, kt贸rym “Labirynt Mag贸w” i “Magiczny Miecz” zawdzi臋czaj膮 najwi臋cej. Przede wszystkim dzi臋kuj臋 mojej 偶onie, Anecie. Bez jej pomocy powstanie “Miecza”, “Labiryntu” ani jakiejkolwiek innej gry by艂oby niemo偶liwe. Dzi臋kuj臋 tak偶e Rodzicom, w kt贸rych mieszkaniu pracowa艂em, sprawiaj膮c im przy tym mas臋 k艂opot贸w. Nast臋pnie 鈥濻ferze” (w ca艂o艣ci) i Kasi Makowskiej (w specjalny spos贸b) 鈥 ka偶dy zrealizowany w grach pomys艂 i ka偶dy akapit tekstu jest przynajmniej w po艂owie jej dzie艂em.
Nie mog臋 w tym miejscu nie wspomnie膰 o czasie po艣wi臋conym mi przez panu Marka Zielonk臋 i jego opiece nad.komputerem. Wreszcie 鈥 cho膰 to rzecz najwa偶niejsza 鈥 dzi臋kuj臋 P.B. Sam wie najlepiej, za co i jak bardzo jestem mu wdzi臋czny.

Drugie ukaza艂o si臋 na ko艅cu instrukcji do “Krypty Upior贸w”:
Powstanie 鈥濳rypty Upior贸w”jest wynikiem wsp贸艂pracy wielu os贸b. Korzystaj膮c z okazji, chcia艂bym w tym miejscu podzi臋kowa膰 przynajmniej niekt贸rym z nich. W pienwszej kolejno艣ci dzi臋kuj臋 鈥濻ferze”, szczeg贸lnie za艣 Kasi i Ma膰kowi Makowskim, dzi臋ki kt贸rym tworzenie gier jest dla mnie nie tylko prac膮 ale i prawdziw膮 przyjemno艣ci膮. Dzi臋kuj臋 Piotrkowi Rynio, kt贸ry podczas test贸w, po raz kolejny udowodni艂, 偶e jest niedo艣cignionym perfekcjonist膮. Poza tym, wyst臋puj膮cy w 鈥濳rypcie Upior贸w” Rycerze B贸stw, zawdzi臋czaj膮 cz臋艣膰 swoich charakterystyk pomys艂om zaczerpni臋tym z jednego z jego nie wykorzystanych projekt贸w, kt贸ry zgodzi艂 si臋 udost臋pni膰. Jestem r贸wnie偶 wdzi臋czny Piotrkowi Puckowi i Piotrkowi Kowalskiemu za, jak zwykle, doskona艂e grafiki i rysunki, a takie Piotrkowi 艁ukaszewskiemu, kt贸ry mimo swej Chaotycznej Natury, namalowa艂 w ko艅cu ok艂adk臋 鈥濳rypty”. Dzi臋kuj臋 mojej 偶onie, Anecie, kt贸rej wyrozumia艂o艣膰 sprawi艂a, 偶e mog艂em po艣wi臋ci膰 grze tyle czasu, ile by艂o potrzebne. Szczere podzi臋kowania winny jestem takie R.S.Q.S., za jej niesamowit膮 wr臋cz cierpliwo艣膰.
Na koniec, rzecz najwa偶niejsza, dzi臋kuj臋 P.B., bez kt贸rego nie tylko powstanie tej gry, ale w og贸le nic nie by艂oby mo偶liwe

W “Krypcie” pojawia si臋 te偶 logo, stylizowane na piecz臋膰, w kt贸r膮 wpisane s膮 ma艂e inicja艂y “am”,otoczone koli艣cie tekstem “Studio Gier Adriana Markowskiego”. Jest to szczeg贸lnie interesuj膮ce, gdy偶 tylko w tym jednym dodatku spotykamy si臋 z takim znakiem.

Zapewne Pan Adrian my艣la艂 o rozwoju w艂asnego studia, produkuj膮cego nowe gry planszowe, st膮d ten zabieg. W ko艅cu “Krypta Upior贸w” to jedyny ca艂kowicie nowy dodatek, stworzony na potrzeby “Magicznego Miecza” przez ekip臋 ze “Sfery”. Oczywistym wi臋c wydaje si臋, 偶e m贸g艂 zosta膰 opatrzony tyloma indywidualnymi logotypami autor贸w, ile chcieliby w nim umie艣ci膰.

A. Markowski jest tak偶e autorem innych gier “Sfery”, m. in. “Robin Hooda” i “Mocy Albionu”. Warto jednak nadmieni膰, 偶e w tych grach nie znajdziemy logo “Studia Gier”.

Po zako艅czeniu swojej przygody z grami planszowymi Adrian Markowski zaj膮艂 si臋 tym, co ewidentnie sprawia艂o mu najwi臋ksz膮 przyjemno艣膰 – pisaniem. Przecie偶 to on by艂 autorem wszystkich kr贸tkich opowiadanek zamieszczonych na pocz膮tku instrukcji do ka偶dej z cz臋艣ci “Magicznego Miecza”. Do tej pory wyda艂 jednak tylko jedn膮 ksi膮偶ke (we wrze艣niu 2000 r.) – zbi贸r “13 opowiada艅 o Kr贸liku”. Jest to pozycja o satyrycznym charakterze, nie maj膮ca jednak z fantastyk膮 nic wsp贸lnego.

 

Grafika “pude艂ek” – Piotr 艁ukaszewski

Gdy patrzymy na grafiki zdobi膮ce nasze pude艂ka “Magicznego Miecza”, to widzimy w艂a艣nie tw贸rczo艣膰 Piotra 艁ukaszewskiego.

Jest on tak偶e autorem wi臋kszo艣ci grafik w dodatku “Jaskinia” – planszy i wszystkich Postaci.

Warto nadmieni膰, 偶e wsp贸艂praca Pana Piotra ze “Sfer膮” by艂a zakrojona na szerok膮 skal臋 – przyt艂aczaj膮ca wi臋kszo艣膰 gier tego wydawnictwa ilustrowana jest w艂a艣nie przez niego. Jego dzie艂a mo偶na znale藕膰 m. in. w “Robin Hoodzie” i “Mocach Albionu”.

Piotr 艁ukaszewski jest profesjonalnym autorem ilustracji do ksi膮偶ek i ok艂adek. Interesuj膮 go g艂贸wnie klimaty fantastycznie, szczeg贸lnie skrzywione w kierunku fantasy. Jest laureatem nagrody, przyznawanej przez 艣rodowisko fantastyczne – Z艂otej Sepulki – z 1985 r. za najlepszy debiut w kategorii: grafika.

Dzi艣 zajmuje si臋 tworzeniem grafiki i ilustracji do ksi膮偶ek, oczywi艣cie g艂贸wnie fantastycznych. Jego dzie艂a s膮 bardzo cenione w 艣rodowisku, zar贸wno fan贸w jak i krytyk贸w. Warto tutaj wspomnie膰 wspania艂e ok艂adki do cyklu “Ziemiomorze” Ursuli K. Le Guin, wydanego przez Pruszy艅ski i S-ka. Poza tym jego naziwsko jako grafika widnieje w wielu pozycjach fantasy wydawanych na naszym rynku.

 

Postacie i plansze – Piotr Kowalski

Dzie艂a Piotra Kowalskiego, ilustruj膮ce Postacie z “Grodu”, “Krypty Upior贸w” i “Labiryntu Mag贸w” uznawane s膮 przez wielu fan贸w za najlepsze w ca艂ym cyklu, o wiele 艂adniejsze od Postaci z podstawowej planszy “Magicznego Miecza”.

Ponadto jego autorstwa s膮 te偶 plansze z trzech wymienionych wy偶ej dodatk贸w. Na szczeg贸ln膮 uwag臋 za艂uguje tutaj plansza “Grodu”, o wiele barwniejsza i czytelniejsza od jej poprzedniczki – plaszy “Miasta” z “Magii i Miecza”.

 

Karty czarno-bia艂e – Piotr Pucek

Osoba ta w 艣rodowisku fanowskim postrzegana jest bardzo dwuznacznie – z jednej strony ludzie podziwiaj膮 Piotra Pucka za wspania艂e ilustracje wszystkich (!) czarno-bia艂ych kart, czyli Zdarze艅, Zakl臋膰, Wyposa偶enia i innych. Tutaj z pewno艣ci膮 odwalony zosta艂 kawa艂 dobrej roboty – przecie偶 to jest nieca艂e p贸艂 tysi膮ca ilustracji, kt贸re w wi臋kszo艣ci trzymaj膮 wysoki poziom, nadaj膮c “Magicznemu Mieczowi” jego specyficzny klimat.

Z drugiej jednak strony Piotr Pucek jest autorem wszystkich ilustracji Postaci z podstawowego pude艂ka “Magicznego Miecza”. Niestety, w kolorze jego grafiki wygl膮daj膮 o wiele gorzej, a bohaterowie jego autorstwa przez wielu uznawani s膮 za znacznie gorszych, ni偶 ci, stworzeni przez Piotra Kowalskiego czy Piotra 艁ukaszewskiego.

Tak偶e jemu przypisywane jest autrostwo og贸lnego wygl膮du kart i ich “koszulek” (czyli tylnej strony, zwanej tak偶e rewersem). Te jednoznacznie uznawane s膮 za nieciekawe, szczeg贸lnie karty Postaci – nieatrakcyjne, surowe i kiczowato-niebieskawe.

Jako profesjonalny grafik trudni si臋 g艂贸wnie ilustrowaniem ksi膮偶ek. Mi臋dzy innymi jego dzie艂a mo偶emy podziwia膰 w jednym z polskich wyda艅 g艂o艣nej ksi膮偶ki Normana Mailera “Nadzy i martwi”.

 

Ma艂e zast臋pstwo – Agnieszka 呕ak

Pani Agnieszka 呕ak na kr贸tk膮 chwil臋 przej臋艂a palm臋 pierwsze艅stwa od Adriana Markowskiego w czasie opracowywania cyklu “Magicznego Miecza” – przy grze Romualda Bonieckiego “Jaskinia”, tak aby mog艂a zosta膰 wydana jako kolejny dodatek do “Magicznego Miecza”.

Warto doda膰, 偶e Adrian Markowski mia艂 jednak wp艂yw na ostateczny kszta艂t “Jaskini” – napisa艂 wszak偶e do niej opowiadanie.

 

Opracowanie merytoryczne – Katarzyna Makowska
(z pomoc膮 m臋偶a – Macieja)

Prac臋 pani Katarzyny Makowskiej mo偶na chyba najlepiej stre艣ci膰 dwoma okre艣leniami, kt贸re t艂umacz膮 w艂a艣ciwie wszystko:
a) funkcja: opracowanie merytoryczne,
b) z podzi臋kowa艅 A. Markowskiego: ka偶dy zrealizowany w grach pomys艂 i ka偶dy akapit tekstu jest przynajmniej w po艂owie jej dzie艂em.

 

Testowanie – Piotr Rynio

“Magiczny Miecz” wraz z dodatkami to gigantyczny materia艂, kt贸ry trzeba dok艂adne przeanalizowa膰, sprawdzi膰 i doszlifowa膰. To w艂a艣nie by艂o zadanie Piotra Rynio, kt贸ry by艂 naczelnym testerem projektu.

Funkcja nader przyjemna, wszak kto z nas nie chcia艂by gra膰 w najnowsze dzie艂a ekpiy “Sfery”, a nast臋pnie sk艂ada膰 swoje sugestie do nich?

Poza testowaniem Pan Piotr tworzy艂 tak偶e w艂asne gry pod szyldem “Sfery”. Jego autorstwa jest ciekawa gra osadzona w realiach fantasy: “Diabelski Kr膮g”. Ponadto bra艂 czynny udzia艂 w opracowaniu merytorycznym “Mocy Albionu”.

Warto wspomnie膰 tutaj o jeszcze jednej rzeczy, jako ciekawostce. Mianowicie w wielu grach “Sfery” autorstwa Adriana Markowskiego w podzi臋kowaniach mo偶emy znale藕膰 kilka dobrych s艂贸w dla grupy tester贸w z Akademii Medycznej. O ile nigdzie nie jest sprecyzowane, c贸偶 to za grupa, to dzi臋ki notce w instrukcji “Robin Hooda” mo偶emy domy艣li膰 si臋, kto by艂 jej liderem – Piotr Rynio.

Wygl膮da na to, 偶e w najp艂odniejszym okresie “Sfery” (pocz膮tek lat 90) Piotr Rynio by艂 studentem tej uczelni, gdzie zgromadzi艂 dooko艂a siebie k贸艂ko wielbicieli gier planszowych, testuj膮ce ka偶dy nowy produkt firmy.

Dzia艂alno艣膰 tester贸w musia艂a przynosi膰 naprawd臋 dobre wyniki, skoro praca ich lidera zosta艂a okre艣lona s艂owami: Wszystko to z pewno艣ci膮 posz艂oby na marne, gdyby nie interwencje Piotrka Rynio, kt贸ry testuj膮c “Moce Albionu” wykaza艂 tyle偶 b艂yskotliwo艣ci, co i fantastycznej wr臋cz intuicji.

 

Autor Artyku艂u: Tadeuszowi 鈥濴oop鈥 Koper